İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-yaşıl bir tozla dolduran təmiz bir çiçək fırtınası. İnciçiçəyinin sabunlu təmizliyi və freziyanın rəngsiz ağlığı havanı saniyələr içində qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq ağ və süd çalarlara bürünür. Hava dərindən kosmetik və pudralıdır.
Liçinin turş, metalik şirəsi və pionun dolğun ləçəkləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir.
Müşkün pambıq səsi və paçulinin nəm rütubəti bu steril mənzərəni dərinin üzərində dondurur. Zamanla meyvə turşuluğu azalır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, steril müşkün və təmiz yarpaqların boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
