İşıqlı, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir bitki oksigeni. İnciçiçəyinin sabunlu təmizliyi və palma yarpağının xam, kəsici rütubəti otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Hava dərindən təmiz, nəmsiz və hərəkətlidir. Kölgələr silinir.
Nərgiz gülünün acı, heyvani səsi və qardeniyanın rəngsiz ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki buzlu suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Palıd mamırının acı rütubəti və müşkün pambıq səsi bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Qara qarağatın soyuq turşuluğu bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz mamırın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
