İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-yaşıl bir tozla dolduran təmiz bir çiçək fırtınası. Portağal çiçəyinin sabunlu ağlığı və ağ çiçəklərin ağır pudrası havanı saniyələr içində qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq ağ ve süd çalarlara bürünür. Hava dərindən kosmetik ve pudralıdır.
Böyürtkənin acı turşuluğu və müşkün pambıq səsi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz ve məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir.
Səndəl ağacının hamar səthi və paçulinin nəm rütubəti bu steril mənzərəni dərinin üzərində dondurur. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, steril müşkün və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
