İti, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir bitki oksigeni. Limonun amansız turşuluğu və lavandanın sabunlu kəskinliyi otağı saniyələr içində təmizləyir. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən metalik bir buz küləyi kimidir. Portağal çiçəyinin rəngsiz ağlığı havanı dərindən şəffaflaşdırır. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Kölgələr silinir.
Qızılgülün ve jasminin rəngsiz ləçəkləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Bitkisellik burada rəngsizdir; o, havanı dərindən neytral və hərəkətli edən quru bir tozdur. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir.
Vanilin əriyən istiliyi və paçulinin nəm rütubəti bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Sidr ağacı bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
