İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ bir tozla dolduran təmiz bir çiçək fırtınası. Tuberozanın ağır, laktonik ağlığı və jasminin sabunlu təmizliyi havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər təmiz ağ və süd çalarlarına bürünür. Hava dərindən kosmetik ve pudralıdır.
Hind kviskalisinin nəm, rəngsiz ağlığı otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir. Kölgələr silinir.
Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, steril müşkün və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur. Heç bir səs sızmır.
