İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-sar bir tozla dolduran təmiz bir çiçək fırtınası. Zanbağın ağır, rütubətli ağlığı və ilanq-ilanqın yağlı, metalik istiliyi havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq ağ və sarı çalarlara bürünür. Hava dərindən kosmetik və pudralıdır.
Portağal çiçəyinin sabunlu təmizliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Vanilin əriyən istiliyi və ənbərin mineral rütubəti kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Səndəl ağacı bu ağır mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, steril pudranın və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
