İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-qızılı bir tozla dolduran şirin bir meyvə-çiçək fırtınası. Şaftalının dolğun şirəsi və massoya ağacının südvari ağlığı havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər yumşaq kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Qızılgülün dolğun ləçəkləri otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir pudradır. Mühit dərindən statikdir. Heç bir kəsici səs sızmır, hər künc bu bişmiş şirinliklə yüklənir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir. Kölgələr silinir.
Laban qatranının yapışqan istiliyi və ağac notlarının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş pudranın, nəm ləçəklərin və təmiz ağacın səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır. Maddə tamamilə buxarlanır.
