İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-qızılı bir tozla dolduran şirin bir pudra fırtınası. Şaftalının dolğun şirəsi və qızılgülün ağır ağlığı havanı saniyələr içində qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər yumşaq kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən kosmetik və pudralıdır.
Laban qatranının mineral istiliyi və ağac notlarının quru yonqarları dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir pudradır. Heç bir kəsici səs sızmır, hər künc bu bişmiş nektarla yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Zamanla meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş pudranın, nəm ləçəklərin və təmiz ağacın səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur. Heç bir səs sızmır.
