Qatı, həddindən artıq bişmiş və otağı dərhal süzülmüş bir şirinliklə dolduran ağır bir nektar. Tuberozanın ağır, laktonik ağlığı və portağal çiçəyinin sabunlu təmizliyi havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qızılı və süd çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Jasminin ağır ağlığı və ambroksanın metalik kəskinliyi otaqda hərəkətsiz bir çiçək buludu yaradır. Armudun dolğun şirəsi bu istiliyin içində sürətlə buxarlanaraq yox olur. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən doyğun edən qatı bir pudradır. Mühit dərindən statikdir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş nektarla yüklənir. Kölgələr silinir.
Vanilin əriyən istiliyi və paçulinin nəm rütubəti kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Vetiverin nəm kökləri bu ağır mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla meyvə turşuluğu yox olur. Dəridə yalnız bişmiş tuberozanın, quru süsən tozunun və tünd vanilin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir sükuta qərq olur.
