İti, dondurucu və dərhal otağı parçalayan steril bir dəniz oksigeni partlayışı. Qarpızın metalik turşuluğu və nanənin amansız soyuqluğu otağı saniyələr içində təmizləyir. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən metalik bir buz küləyi kimidir. Qalbanumun acı, bitki mənşəli səsi havanı dərindən şəffaflaşdırır. Məkan dərhal genişlənir, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur.
Adaçayının nəm rütubəti və süsənin ağır pudrası dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Maqnoliya və inciçiçəyinin rəngsiz ağlığı havanı dərindən neytral və hərəkətli edir. Heç bir şirinlik sızmır. Qərənfilin acı, metalik kəskinliyi mühiti son dərəcə sürətli və kəsici edir. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Vetiverin nəm kökləri və tütünün quru tozu bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Sidr ağacı bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız buzlu nanənin, nəm yarpaqların və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
