Qatı, həddindən artıq bişmiş və otağı dərhal süzülmüş bir şirinliklə dolduran meyvə nektarı. Moruğun dolğun şirəsi və bibərin metalik kəskinliyi havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qızılı və qırmızı çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Maqnoliyanın ağır ağlığı və vetiverin nəm rütubəti otaqda hərəkətsiz bir çiçək buludu yaradır. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir kütlədir. Mühit dərindən statikdir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş meyvə şirəsi ilə yüklənir. Kölgələr silinir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Ənbərin mineral istiliyi və müşkün pambıq səsi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Səndəl ağacı bu ağır dumanı dibdən saxlayır. Zamanla meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş meyvələrin, quru süsən tozunun və tünd ənbərin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir sükuta qərq olur.
