İti, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir ağac oksigeni. Ağcaqayın yarpağının xam, kəsici rütubəti və muskat qozunun yandırıcı tozu otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən metalik bir buz küləyi kimidir. Berqamotun amansız turşuluğu havanı dərindən şəffaflaşdırır. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur.
Bənövşə yarpağının nəm, metalik səsi və vetiverin nəm kökləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Ələmi qatranının tüstülü aydınlığı havanı dərindən neytral və hərəkətli edir. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir. Kompozisiya buzlu ağacların və metalik bitki tozunun ziddiyyəti üzərində qurulub. Kölgələr silinir.
Labanın yapışqan qatranı və müşkün pambıq səsi bu steril mənzərəni dərinin üzərində dondurur. Sidr ağacı bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı bitki tozunun və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
