Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran qaranlıq kütlə. Xam dərinin heyvani sərtliyi və qara vanilin əriyən şirinliyi kardamonun yandırıcı səsi ilə toqquşaraq otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və bənövşəyi çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Süsənin ağır, kərəyağıvari pudrası və lavandaların sabunlu kəskinliyi otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Armudun dolğun şirəsi bu istiliyin içində sürətlə buxarlanaraq yox olur. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır.
Paçulinin nəm torpaqlığı və yanmış dərinin dumanı kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış dərinin, acı bitki tozunun və ağır vanilin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
