İşıqlı, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir çiçək suyu. Mərcanının turş şirəsi və çayın acımtıl, metalik səsi otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Limonun iti kəskinliyi havanı dərindən şəffaflaşdırır. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Kölgələr silinir.
Su zanbağının nəm, rəngsiz rütubəti və pionun sabunlu təmizliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki buzlu suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Paçulinin nəm rütubəti və ağac notlarının quru yonqarları bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
