Bumbuz, metalik və dərhal dərinin üzərində şəffaflaşan bir bitki suyunun açılışı. Çayın acı səsi və limonun amansız turşuluğu otağı oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq axıcı deyil, şüşə kimi kəsici ve aydındır. Məkan dərhal genişlənir, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Hava dərindən təmiz, nəmsiz və hərəkətlidir. Kölgələr silinir. Heç bir şirinlik sızmır.
Su zanbağının nəm rütubəti və pionun rəngsiz ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir. Kompozisiya buzlu çayın və rəngsiz ləçəklərin ziddiyyəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Ağac notlarının quru yonqarları bu steril mənzərəni dibə çəkir. Zamanla rütubət yox olur. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanaraq dilsiz bir sükuta qərq olur.
