İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-yaşıl bir tozla dolduran təmiz bir çiçək fırtınası. Qardeniyanın ağır, laktonik ağlığı və jasminin sabunlu təmizliyi berqamotun saniyəlik turşuluğu ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq ağ və süd çalarlarına bürünür. Hava dərindən kosmetik və pudralıdır.
Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir. Kölgələr silinir.
Ağ müşkün pambıq səsi və ağac notlarının quru yonqarları bu steril mənzərəni dərinin üzərində dondurur. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, steril müşkün və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
