Sərt, yandırıcı və dərhal otağı tünd qırmızı bir dumanla dolduran ağır bir kütlə. Mixəyin və darçının kəskin, yandırıcı tozu qızılgülun dolğun, qaranlıq ləçəkləri ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qırmızı və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Paçulinin nəm, acımtıl torpaqlığı və labdanumun yapışqan qatranı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Moruğun və qara qarağatın turş şirəsi bu istiliyin içində sürətlə buxarlanaraq yox olur. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir tozdur. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır.
Benzoinin yapışqan şirinliyi və ənbərin mineral istiliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Səndəl ağacı bu ağır dumanı dibdən saxlayır. Zamanla rütubət yox olur. Dəridə yalnız yanan darçının, acı paçuli tozunun və tünd qatranın səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur.
