İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-qızılı bir tozla dolduran şirin bir çiçək fırtınası. Afrika portağal çiçəyinin dolğun, sabunlu ağlığı və çəhrayı bibərin metalik kəskinliyi havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq qızılı və kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və pudralıdır.
Qızılgülün dolğun ləçəkləri və jasminin ağır ağlığı otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir kütlədir. Heç bir kəsici səs sızmır, hər künc bu bişmiş nektarla yüklənir. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir. Kölgələr silinir.
Qvayak ağacının tüstülü istiliyi və paçulinin nəm rütubəti kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Səndəl ağacı bu ağır dumanı dibdən saxlayır. Zamanla sitrus suyu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, quru süsən tozunun və təmiz ağacın səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur.
