Şüşə kimi aydın, sərin və dərhal dərinin üzərində şəffaflaşan bir bitki suyunun açılışı. Liçinin nəm, ozonvari şirəsi və şaftalının turş suyu otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq axıcı deyil, şüşə kimi kəsici və aydındır. Məkan genişlənir, işıq dərindən parlayır. Hava toxunula biləcək qədər sərin və quru bir hal alır. Heç bir nəm və ya kölgə sızmır.
Portağal gülünün sabunlu təmizliyi və pionun rəngsiz ağlığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır. Hava dərindən neytral, təmiz ve məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır. Kompozisiya buzlu meyvələrin və quru bitki tozunun ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər mavi və gümüşü çalarlar arasında əriyir. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır.
Mamırın nəm rütubəti və müşkün pambıq səsi bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Ağac notları bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
