Sərt, dumanlı və dərhal otağı yanmış bir işıqla dolduran ağır bir kütlə. Aldehidlərin kəsici, metalik soyuqluğu və yanmış dərinin heyvani sərtliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur. Heç bir nəm sızmır.
Ədviyyatların yandırıcı tozu və dumanlı qatranlar dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətsizdir. Kompozisiya heç bir yerdə yumşalmır; o, yanmış ağacların və metalik sədaların rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır.
Ənbərin yapışqan istiliyi və tünd qatranın dumanı kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız yanmış dərinin, acı tüstünün və ağır ənbərin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
