İşıqlı, bumbuz və dərhal şəffaflaşan bir çiçək suyunun açılışı. Şanagüllənin nəm, ozonvari səsi və çəhrayı bibərin metalik kəskinliyi otağı oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini cızan metalik bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Kölgələr silinir.
Qardeniyanın ağır, laktonik ağlığı və qızılgül ləçəklərinin sabunlu təmizliyi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki buzlu suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Kəşmir ağacının hamar səthi və müşkün pambıq səsi bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Sidr ağacı bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, sabunlu çiçəklərin və təmiz ağacın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
