İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-qızılı bir tozla dolduran şirin bir meyvə-çiçək fırtınası. Karamelin əriyən istiliyi və qırmızı giləmeyvələrin turş şirəsi naringinin saniyəlik kəskinliyi ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər yumşaq kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və pudralıdır.
Heliotropun ağır, badamvari pudrası və jasminin sabunlu təmizliyi otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Şanagüllənin nəm, ozonvari səsi bu şirinliyi bir anlıq kəsməyə çalışsa da, mühit sürətlə doyğunlaşır. Çiçəksilik rəngsizdir; o, havanı dərindən fiziki edən qatı bir kütlədir. Heç bir kəsici səs sızmır. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir.
Vetiverin nəm kökləri və müşkün pambıq səsi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş karamelin, quru süsən tozunun və təmiz müşkün səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır.
