Qatı, həddindən artıq bişmiş və otağı dərhal süzülmüş bir şirinliklə dolduran meyvə nektarı. Moruğun və çiyələyin yapışqan şəkəri qara qarağatın acımtıl şirəsi ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq qırmızı və çəhrayı çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Qırmızı pionun və zanbağın ağır ləçəkləri bənövşənin dondurucu sabunluğu ilə birləşərək otaqda hərəkətsiz bir çiçək buludu yaradır. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir pudradır. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş meyvə şirəsi ilə yüklənir. Mühit dərindən statikdir. Kölgələr silinir.
Vanilin əriyən istiliyi və kəşmir ağacının hamar səthi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş meyvələrin, quru süsən tozunun və tünd vanilin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
