Qatı, həddindən artıq bişmiş və otağı dərhal süzülmüş bir şirinliklə dolduran qurman fırtınası. Karamelin əriyən istiliyi və gavalının yapışqan nektarı havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qəhvəyi və qızılı çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və yapışqandır.
Qızılgülün və jasminin dolğun ləçəkləri karamelin yağlı şirəsində əriyərək rəngsizləşir. Portağal çiçəyinin sabunlu təmizliyi bu şirinliyi daha da doyğun edir. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir kütlədir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş nektarla yüklənir. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir.
Səndəl ağacının hamar səthi və tonka paxlasının dumanlı şirinliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Sidr ağacı bu ağır dumanı dibdən bərkidir. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız bişmiş karamelin, nəm ləçəklərin və quru ağacın səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur.
