Sərt, yandırıcı və dərhal otağı dumanlı bir istiliklə dolduran ədviyyat fırtınası. Zəncəfilin yandırıcı tozu və darçının kəskin şirinliyi vanilin əriyən istiliyi ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qırmızı və qızılı çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Maqnoliyanın dolğun ağ ləçəkləri bu istiliyin içində əriyərək rəngsizləşir. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən fiziki və hərəkətsiz edən qatı bir kütlədir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu bişmiş nektarla yüklənir. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir. Kölgələr silinir.
Tonka paxlasının dumanlı şirinliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız yanan darçının, nəm ləçəklərin və tünd vanilin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və yavaş-yavaş dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə tamamilə buxarlanaraq sükuta qərq olur.
