İti, bumbuz və dərhal otağı parçalayan steril bir bitki oksigeni. Reyhanın kəsici suyu və acı portağalın amansız turşuluğu otağı saniyələr içində təmizləyir. Bu fərahlıq deyil; o, dərini kəsən metalik bir buz küləyi kimidir. Hava dərindən şəffaf, nəm və hərəkətlidir. Məkan dərhal aydınlaşır, hər künc bu soyuq zərrəciklərlə dolur. Kölgələr silinir.
Angelikanın acımtıl rütubəti və ölməz otunun quru, bitki mənşəli səsi dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Sərv ağacının xam səsi havanı dərindən neytral və hərəkətli edən quru bir tozdur. Heç bir şirinlik sızmır. Mühit son dərəcə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir.
Vetiverin nəm kökləri və müşkün pambıq səsi bu steril suyu dərinin üzərində dondurur. Çəhrayı bibərin yandırıcı tozu bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm yarpaqların, acı bitki tozunun və təmiz dərinin boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir.
