İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı qırmızı-çəhrayı bir tozla dolduran şirin bir qızılgül fırtınası. Üç fərqli qızılgülün dolğun ləçəkləri sitrusların amansız turşuluğu ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər parlaq çəhrayı çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm və pudralıdır.
Zanbağın ağır ağlığı və ətirşahın metalik kəskinliyi otaqda hərəkətsiz bir bulud yaradır. Çiçəksilik burada şəffaf deyil, o, havanı dərindən fiziki və doyğun edən qatı bir pudradır. Heç bir kəsici səs sızmır, hər künc bu bişmiş ləçəklərlə yüklənir. Mühit dərindən statik və kimsəsizdir. Hava dərinin səthində xırtıldayan bir örtüyə çevrilir.
Müşkün kəskin, az qala yandırıcı təmizliyi bu pudranı dərinin üzərində dondurur. Zamanla sitrus suyu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş qızılgüllərin, quru süsən tozunun və steril müşkün səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş şəffaflaşaraq sükuta qərq olur. Hər şey bir nöqtədə dayanır. Sükut hər şeyi udur.
