Tünd, torpaqlı və dərhal otağı dumanlı bir qaranlıqla dolduran ağır bir paçuli kütləsi. Paçulinin nəm, acı kökləri və quru ağacların sədaları otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən nəm, sürtünməli və qurudur.
Ədviyyatların yandırıcı tozu və paçulinin nəm rütubəti dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətsizdir. Kompozisiya heç bir yerdə yumşalmır; o, yanmış odunların və nəm torpağın rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcədə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu tüstülü tozla yüklənir.
Ənbərin yapışqan istiliyi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq qalır. Dəridə yalnız nəm paçulinin, tünd qatranın və ağır ənbərin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və heç bir səs-küy olmadan, dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
