Tünd, quru və dərhal otağı dumanlı bir qaranlıqla dolduran ağır bir ud kütləsi. Ud ağacının acı, qatranlı tüstüsü və ənbərin yapışqan istiliyi otağı saniyələr içində zəbt edir. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Ədviyyatların yandırıcı tozu və dumanlı sədalar dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətsizdir. Kompozisiya heç bir yerdə yumşalmır; o, yanmış ağacların və quru ənbərin rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu tüstülü tozla yüklənir.
Müşkün pambıq səsi və tünd qatranın yapışqanlığı kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur, lakin ağırlıq donub qalır. Dəridə yalnız yanan ud ağacının, acı ədviyyatların və ağır ənbərin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və heç bir səs-küy olmadan, dilsiz bir qaranlığa təslim olur.
