İti, bumbuz və dərindən steril bir oksigen partlayışı. Qırmızı portağalın və limonun amansız turşuluğu otağı sürətlə təmizləyir. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini cızan metalik bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Heç bir nəm sızmır. Qırmızı bibərin yandırıcı tozu havanı dərindən qurudur.
Ətirşahın metalik sürtünməsi və lavandanın dondurucu sabunluğu dərinin səthində mineral bir soyuqluq yaradır. Müşk sürvəsinin acı bitki suyu havanı dərindən neytral və hərəkətli edir. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və məsafəlidir. Kompozisiya buzlu sitrusların və quru bitki tozunun ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər mavi və gümüşü çalarlar arasında əriyir.
Sidr ağacının yonulmuş quru yonqarları və paçulinin nəm kökləri bu steril mənzərəni dibə çəkir. Zamanla rütubət azalır. Dəridə yalnız təmiz ağacın, acı bibər tozunun və steril lavandanın boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
