İşıqlı, bumbuz və dərhal şəffaflaşan bir çiçək suyunun açılışı. Yaşıl yarpaqların amansız acılığı və sakuranın buzlu ləçəkləri otağı oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Heç bir nektar yoxdur.
Hedionun metalik aydınlığı və jasminin sabunlu təmizliyi bənövşənin boz pudrası ilə birləşir. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Mimozanın sarı toz hissəcikləri havanı bir az dumanlandırsa da, onu qızdırmır. Hava dərindən neytral, təmiz ve məsafəlidir. Heç bir şirinlik sızmır. Rənglər çəhrayı və yaşıl çalarlar arasında əriyir.
Ağ müşkün pambıq səsi və bənövşənin quru kölgəsi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm ləçəklərin, sabunlu çiçəklərin və təmiz müşkün boş xətləri qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
