İşıqlı, süzülmüş və dərhal otağı ağ-qızılı bir tozla dolduran şirin bir meyvə-çiçək fırtınası. Qovunun nəm, ozonvari şirəsi armudun və şaftalının bişmiş nektarı ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər qızılı çalarlara bürünür. Hava dərindən kosmetik və pudralıdır.
Maqnoliya və tuberozanın dolğun, laktonik ağlığı inciçiçəyinin buzlu təmizliyi ilə birləşərək otaqda hərəkətsiz bir çiçək buludu yaradır. Gavalının süzülmüş şirəsi bu şirinliyi daha da yapışqan edir. Çiçəksilik şəffaf deyil, o, havanı dərindən pudralı və hərəkətsiz edən qatı bir pudradır. Heç bir kəsici səs sızmır. Mühit son dərəcədə doyğun və məsafəlidir.
Vanilin əriyən istiliyi və böyürtkənin acımtıl şirəsi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Sidr ağacının yonqarları bu ağır dumanı dibdən saxlayır. Zaman keçdikcə meyvə turşuluğu buxarlanır. Dəridə yalnız bişmiş ləçəklərin, quru süsən tozunun və hamar ağacın səssiz, hərəkətsiz izləri donub qalır. Və yavaş-yavaş sükuta qərq olur.
