İşıqlı, bumbuz və dərhal şəffaflaşan bir çiçək suyunun açılışı. Sulu jasminin və freziyanın buzlu ləçəkləri daşsarmaşığı yarpaqlarının amansız yaşıllığı ilə toqquşaraq otağı oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Heç bir nektar yoxdur.
Qızılgülün və badam gülünün sabunlu təmizliyi ətirşahın metalik kəskinliyi ilə birləşir. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz və məsafəlidir. Heç bir şirinlik və ya istilik sızmır. Muskat qozunun quru tozu bu buzlu suyu bir az dumanlandırsa da, onu qızdırmır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Ağ müşkün pambıq səsi və vanilin çox zəif, mineral izi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm qızılgülün, sabunlu nerolinin və təmiz müşkün boş xətləri qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
