Amansız dərəcədə quru, metalik və dərindən steril bir bitki kəsiyi. Bənövşə yarpağının ozonvari sərtliyi və lavandanın dondurucu sabunluğu çobanyastığının acımtıl suyu ilə toqquşaraq otağı yarır. Bu fərahlıq deyil; o, dərini cızan metalik bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir.
Muskat qozunun yandırıcı tozu və qərənfilin acı sədaları dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik yoxdur; inciçiçəyi və doqquzdon bu metalik küləyin içində rəngsiz bir xəttdir. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətlidir. Kompozisiya heç bir yerdə şirinləşmir; o, yanmış dərinin və soyuq bitki şirəsinin ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər mavi və boz çalarlar arasında dəyişir.
Xam dərinin heyvani sərtliyi və vetiverin nəm kökləri sidr ağacının yonqarları ilə birlikdə bu steril mənzərəni dibə çəkir. Zamanla rütubət yoxa çıxır. Dəridə yalnız təmiz ağacın, acı ədviyyat tozunun və yanmış dərinin boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsiz bir sükuta təslim olur. Sərt bir quraqlıq hər şeyi udur.
