Amansız dərəcədə quru, metalik və dərindən steril bir oksigen partlayışı. Bənövşə yarpağının metalik, ozonvari kəsiyi və lavandanın dondurucu sabunluğu otağı saniyələr içində oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq deyil; o, dərini kəsən və şəffaf bir buz prizması kimidir. Çobanyastığının bitki mənşəli acılığı bu soyuq suyun içində yuyulur. Məkan limitsiz dərəcədə genişlənir, bütün kölgələr silinir.
Muskat qozunun və qərənfilin yandırıcı tozu dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik rəngsizdir; inciçiçəyi və doqquzdon bu metalik küləyin içində rəngsiz bir xətt kimi görünür. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətlidir. Kompozisiya heç bir yerdə şirinləşmir; o, yanmış dərinin və soyuq bitki şirəsinin ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər mavi və boz çalarlar arasında dəyişir.
Xam dərinin heyvani sərtliyi və vetiverin acı kökləri bu steril mənzərəni dibə çəkir. Sidr və səndəl ağacının yonulmuş quru səthi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Zaman keçdikcə rütubət yoxa çıxır. Dəridə yalnız təmiz ağacın, acı ədviyyat tozunun və yanmış dərinin boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsiz bir sükuta təslim olur.
