Sərt, quru və dərhal otağı yonulmuş ağac yonqarları ilə dolduran dumanlı bir odun kütləsi. Tozağacının quru, qatranlı tüstüsü və mixəyin yandırıcı tozu almanın turş şirəsi ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər tünd qəhvəyi və boz çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Bibərin kəskinliyi və angelikanın bitki mənşəli acılığı dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Süsənin boz pudrası bu dumanlı mənzərəni bir az dumanlandırsa da, onu yumşaltmır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətsizdir. Kompozisiya heç bir yerdə şirinləşmir; o, yanmış odunların və quru ədviyyatların rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir.
Palıd mamırının nəm torpaqlığı və sidr ağacının yonulmuş quru səthi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur. Dəridə yalnız yanan tozağacının, acı mixəyin və təmiz sidrin səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və heç bir səs-küy olmadan, dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
