İşıqlı, ədviyyatlı və dərhal dərinin səthində əriyən yapışqan bir istilik. Tütsünün quru dumanı və qara istiotun yandırıcı tozu otağı sürətlə dolduraraq havanı qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq dumanlanır, rənglər tünd qızılı və kəhrəba çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Süsənin boz pudrası və dəri notlarının heyvani sərtliyi bir-birinə qarışaraq fəzada hərəkətsiz bir duman yaradır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətsizdir. Kompozisiya heç bir yerdə yumşalmır; o, yanmış qatranların və quru ədviyyatların rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu tüstülü tozla yüklənir.
Vanilin əriyən şirinliyi və ağac notlarının quru yonqarları kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur. Dəridə yalnız yanan tütsünün, sərt dərinin və acı ədviyyatların səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və heç bir səs-küy olmadan, dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.