Tünd, quru və dərhal otağı dumanlı bir qaranlıqla dolduran ağır bir tüstü kütləsi. Tütün yarpaqlarının və quru ağacların yandırıcı qoxusu berqamotun saniyəlik turşuluğu ilə toqquşaraq havanı sürətlə qatılaşdırır. Bu fərahlıq deyil; o, dərinin üzərinə hopan və məkanı dərhal daraldan fiziki bir ağırlıqdır. İşıq sönür, rənglər qəhvəyi və qara çalarlara bürünür. Hava dərindən isti, sürtünməli və qurudur.
Darçının yandırıcı tozu və paçulinin nəm kökləri dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətsizdir. Kompozisiya heç bir yerdə şirinləşmir; o, yanmış odunların və acı ədviyyatların rəqabəti üzərində qurulub. Mühit son dərəcədə doyğun və məsafəlidir. Heç bir sərinlik sızmır, hər künc bu tüstülü tozla yüklənir.
Ənbərin yapışqan istiliyi və səndəl ağacının yonulmuş quru səthi kompozisiyanı dərinin üzərinə möhürləyir. Zamanla rütubət tamamilə yox olur. Dəridə yalnız yanan tütünün, sərt dərinin və acı ədviyyatların səssiz, hərəkətsiz ağırlığı donub qalır. Və heç bir səs-küy olmadan, dilsiz bir qaranlığa təslim olur. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
