Amansız dərəcədə quru, dumanlı və dərindən steril bir ağac kəsiyi. Səndəl ağacının hamar, lakin sərt səthi sidrin yonulmuş yonqarları ilə toqquşaraq otağı yarır. Bu fərahlıq axıcı deyil, şüşə kimi kəsici və aydındır. Məkan genişlənir, işıq dərindən parlayır. Hava toxunula biləcek qədər sərin və quru bir hal alır. Heç bir nəm sızmır. Quru ədviyyatların tozu havanı dərindən qurudur.
Paçulinin nəm kökləri və vetiverin acı sədaları dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Heç bir çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətlidir. Kompozisiya dərhal qızışmır; o, buzlu ağacların və quru tozun ziddiyyəti üzərində qurulub. Rənglər gümüşü və tünd qəhvəyi çalarlar arasında dəyişir. Mühit son dərəcə təmiz və məsafəlidir.
Qatranın yapışqanlığı və ağ müşkün pambıq səsi bu steril mənzərəni dibə çəkir. Zamanla rütubət yox olur. Dəridə yalnız təmiz ağacın, acı ədviyyat tozunun və steril müşkün boş xətləri qalır. Heç bir səs çıxarmadan boşluğa qarışır. Sərt bir sükut hər şeyi udur. Maddə öz ilkin rəngsizliyinə qayıdır.
