İşıqlı, bumbuz və dərhal şəffaflaşan bir çiçək suyunun açılışı. Liçinin turş-şirin suyu pionun və freziyanın buzlu ləçəkləri ilə toqquşaraq otağı oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini kəsən şəffaf bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Heç bir nektar yoxdur.
Qızılgülün və maqnoliya ləçəklərinin sabunlu təmizliyi inciçiçəyinin buzlu kəskinliyi ilə birləşir. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Hava dərindən neytral, təmiz ve məsafəlidir. Heç bir şirinlik və ya istilik sızmır. Mühit son dərəcədə sürətli və axıcıdır. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır.
Sidr ağacının yonulmuş quru yonqarları və ənbərin mineral izi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm qızılgülün, sabunlu inciçiçəyinin və təmiz sidr ağacının boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Hər şey şəffaf bir sükutla bitir. Maddə tamamilə buxarlanır.
