Bu kompozisiya tədricən genişlənən, çoxqatlı və dərindən torpaqlanmış bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında tələskənlik yoxdur; hər bir qat əvvəlkinin üzərinə ehtiyatla və dəqiqliklə qoyulur. İsti ədviyyatların, qatranlı materialların və tünd ağac elementlərinin birlikdə yaratdığı mühit vizual olaraq nazik lak ilə örtülmüş qədim taxtanı xatırladır. O, dərinin üzərinə tədricən oturur, əvvəlcə sitrusların qısa təravəti ilə nəfəs alır, sonra isə dərin, isti qatlara batır. Bu, sabırlı və mürəkkəb bir arxitekturadır.
Açılışda acı portağal və nerolinin sabunlu, yüngülcə acıtəhər təravəti qısa bir şəffaflıq pəncərəsi açır. Bu mərhələ kompozisiyanın ən yüngül anıdır — oksigenli, aydın və sürətli. Lakin sitrus elementləri çox tez çəkilir, arxalarında yalnız nerolinin sabunlu izi qalır. Bu qısa təravət arxadan gələn ağır materiallar üçün yol açır. Hərəkət yuxarıdan aşağıya doğru baş verir — havadan dəriyə, sonra isə dərinə.
Mərkəzi hissədə paçulinin nəm, torpaqlı qatılığı süsən kökünün quru, bənövşəyi pudralığı ilə üz-üzə gəlir. Onlar bir-birini tamamlayır — paçuli dərinliyi, süsən isə quruluğu gətirir. Qızılgül və jasminin isti ləçəkləri bu odunsu nüvəyə yüngül çiçəkli bir pərdə qatır. Lakin çiçəklər dominant deyil; onlar daha çox fonakı isti tonlardır. Dərinin istiliyi hər şeyi yavaşca isidir, lakin forma heç vaxt dəyişmir.
Bünövrədə benzoin və labanın qatranlı, yapışqan istiliyi ağ şokoladın kremsi, südlü toxunuşu ilə birləşir. Vanilin süzülmüş şirinliyi hər şeyi yumşaq bir fonla örtür. Ənbər və müşk isə kompozisiyanı dərinin üzərinə bərkidir. Baza mərhələsi ağırdır, lakin boğucu deyil — qatranlı materiallar saatlarca sabit qalır, heç nə dəyişmir.
Bu təcrübə qatranlı istiliyin, torpaqlı paçulinin və kremsi şokoladın dəri üzərindəki dərin, çoxqatlı mövcudluğudur. O, səthi emosional reaksiyalar yaratmır. Əhval-ruhiyyə ciddi, sabırlı və torpaqlanmışdır. Kompozisiya öz quruluşunda heç bir boşluq buraxmır, hər qat öz yerindədir. Sonda o, bədən istiliyinə qarışaraq dərin, isti, qatranlı bir iz olaraq saatlarca qalır.
