Sərt, kəsici və dərhal şəffaflaşan bir bitki partlayışı. Rozmarinin iynəyarpaqlı acılığı və lavandanın sabunlu kəskinliyi petitqranın tünd yaşıl yarpaq sədaları ilə toqquşaraq otağı yarır. Bu fərahlıq sakit deyil, dərini cızan metalik bir buz küləyi kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, işıq hər şeyi dəlib keçir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Heç bir nektar yoxdur.
Qalbanumun amansız, acı qatranı və müşk sürvəsinin xam ot qoxusu dərinin səthində mineral bir sürtünmə yaradır. Ətirşahın metalik soyuqluğu jasminin sabunlu təmizliyi ilə birləşərək havanı dərindən steril və hərəkətli edir. Mühit son dərəcədə təmiz, neytral və məsafəlidir. İşıq dərinin səthində oynaqlayaraq buxarlanır. Rənglər gümüşü çalarlara bürünür.
Palıd mamırının nəm torpaqlığı və sidr ağacının yonulmuş quru yonqarları bu steril yaşıllığı dibdən bərkidir. Səndəl ağacı çox zəif, mineral bir iz kimi arxada qalır. Zaman keçdikcə rütubət azalır. Dəridə yalnız nəm rozmarinin, acı qalbanumun və təmiz ağacın boş xətləri qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
