Buz kimi kəsici, təmiz və sürətlə buxarlanan bir bitki suyunun açılışı. Petitqranın tünd yaşıl acılığı və rozmarinin quru iynələri lavandanın dondurucu kəskinliyi ilə toqquşaraq otağı oksigenlə doldurur. Bu fərahlıq şəkərli deyil; o, dərini soyudan və fəzanı sürətlə genişləndirən bir buz küləyidir. Hava o qədər təmizdir ki, sanki toxunanda qırılacaq bir şüşə kimidir. Kölgələr silinir.
Qalbanumun və ətirşahın metalik sürtünməsi dərinin səthində statik bir istilik deyil, dərini kəsən bir soyuqluq yaradır. Çiçəksilik yoxdur. Hava dərindən fiziki, kəsici və hərəkətlidir. Heç bir yumşaqlıq və ya nəm yoxdur. Rənglər rəngsiz bir parlaqlıq içində əriyir. Mühit son dərəcə məsafəli və neytraldır. İşıq dərinin səthində sönür.
Sidr və səndəl ağacının yonulmuş quru səthi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Palıd mamırının nəm torpaqlığı bu mənzərəni dibdən saxlayır. Zaman keçdikcə rütubət yoxa çıxır. Dəridə yalnız təmiz ağacın, acı bitki tozunun və steril lavandanın boş xətləri qalır. Sonda kompozisiya rəngsizləşərək boşluğa qarışır. Sərt bir sükut hər şeyi udur.
