Şüşə kimi aydın, sərin və dərhal dərinin üzərində şəffaflaşan bir meyvə-çiçək suyunun açılışı. Heyvanın sərt, turş və az qala dilsiz şirəsi qreypfrutun efirli kəskinliyi ilə toqquşaraq otağı rəngsiz bir işıqla doldurur. Bu fərahlıq şəkərli deyil; o, dərini soyudan və fəzanı sürətlə genişləndirən bir oksigen küləyidir. Hava dərindən təmiz və nəmsizdir.
Sünbülçiçəyinin kəsici təmizliyi və jasminin rəngsiz ləçəkləri bu buzlu suyun içində yuyulur. Çiçəksilik burada nektarsızdır, sanki soyuq suyun içində yuyulub rənglərini itirmiş kimidir. Süsənin boz, kağız kimi quru pudrası mühiti bir az dumanlandırsa da, onu qızdırmır. Hava dərindən sərin, axıcı və kimsəsizdir. Heç bir ağırlıq dərinin məsamələrinə hopmur.
Sidr ağacının yonulmuş quru yonqarları və ağ müşkün pambıq səsi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Ənbər burada yalnız çox zəif, mineral bir istilik kimi hiss olunur. Zaman keçdikcə rütubət buxarlanır, dəridə yalnız nəm sünbülçiçəyinin, quru süsən tozunun və təmiz sidr ağacının boş cızıqları qalır. Və küləklə birlikdə səs-küysüz uçur.
