İşıqlı, bumbuz və dərhal şəffaflaşan bir oksigen partlayışı. Qreypfrutun turş, efirli suyu heyvanın sərt və mineral kəsiyi ilə toqquşaraq otağı rəngsiz bir fərahlıqla doldurur. Bu şəkərli meyvə deyil; o, dərini kəsən və şəffaf bir buz prizması kimidir. Məkan dərhal aydınlaşır, hər şey rəngsiz bir parlaqlıq içində əriyir. Hava dərindən təmiz və nəmsizdir.
Jasminin sabunlu ağlığı və sünbülçiçəyinin kəsici təmizliyi bu buzlu suyun içində yuyulur. Çiçəksilik rəngsizdir, sanki soyuq suyun içində rənglərini itirmiş kimidir. Süsənin boz, kağız kimi quru pudrası mühiti bir az dumanlandırsa da, onu qızdırmır. Hava dərindən sərin, axıcı və kimsəsizdir. Heç bir nəm dərinin məsamələrinə hopmur.
Sidr ağacının yonulmuş quru yonqarları və ağ müşkün pambıq səsi kompozisiyanı dərinin üzərində dondurur. Ənbər burada yalnız dərinin üzərində qalan zəif, mineral bir izdir. Zaman keçdikcə rütubət buxarlanır, dəridə yalnız nəm jasminin, quru süsən tozunun və təmiz sidr ağacının boş cızıqları qalır. Sonda kompozisiya rəngsiz bir sükuta təslim olur.
