Quru, tozlu və amansızcasına torpaqlı bir meyvə-çiçək kütləsi. Rəvəndin turşuluğunu itirmiş, ancaq hələ də kəskin olan yaşıl səsi çiyələyin dolğun lakin rəngsiz şirəsinə qarışır. Bu açılış fərah deyil; o, mamırın nəm torpaqlığı və anasonun acımtıl cızığı ilə dərhal tutqunlaşır. Məkan darısqal, hava isə dərindən sürtünməli və kosmetikdir. İşıq tamamilə sönükdür.
Qardeniyanın və portağal gülünün həddindən artıq bişmiş nektarı ilanq-ilanqın ağır sarı pudrasına batır. Çiçəklər şəffaf deyil, onlar palıd mamırının nəm qaranlığında köklənmiş süni bir dolğunluğa malikdir. Müşkün heyvani, dərindən isti və laktonik toxuması havanı daha da ağırlaşdırır. Otaqdakı oksigen azalır, hava dəriyə yapışır.
Paçulinin tünd, acı kökləri və dərinin sərt xətləri bu kompozisiyanı yerə çəkir. Meyvənin ilk şirinliyi dərhal dumanlanır, yalnız ağır çiçək və torpaq qalır. Zaman keçdikcə rütubət buxarlanır, dəridə yalnız nəm mamırın, isti dərinin və kosmetik qardeniyanın səssiz izləri qalır. Və heç bir səs-küy olmadan, dilsiz bir ağırlığa təslim olur.