Amansız dərəcədə quru, dumanlı və dərini kəsən bir odun-ədviyyat partlayışı. Tozağacının dərindən tüstülü, qatranlı səsi acı portağal və berqamotun efirli turşuluğu ilə eyni anda havanı doldurur. Ancaq sitrus sədaları saniyələr içində yox olur. Zirə və əkin keşnişinin quru, isti tozu dərhal otağı zəbt edir. Oksigen kəsilir, məkan kiçilmir, amma hava toxunula biləcək qədər fiziki, tozlu və sürtünməli bir hal alır.
Zəncəfil, kardamon və qara bibərin yandırıcı kəskinliyi süsən kökünün torpaqlı, boz pudrası ilə kəsişir. Çiçəksilik rəngsizdir, havada yalnız quru tüstünün və ədviyyatların ağırlığını artırır. Yovşanın və ardıcın xam, otlu acılığı kompozisiyanı dərindən steril və narahatedici edir. Hər şey sərt, quru və amansızcasına aydındır.
Xam dərinin heyvani qaranlığı, vetiverin nəm kökləri və çayın acımtıl yarpaqları bu quru ədviyyat küləyini yerə çəkir. Tüstü daim fırlanır, kompozisiya heç vaxt yumşalmır. Zamanla sitrus tamamilə yoxa çıxır. Dəridə yalnız yanan tozağacının, acı zəncəfilin və sərt dərinin cızıq kimi izləri qalır. Və qəfildən, şəffaflaşaraq boşluğa təslim olur.
