Buz kimi kəsici, təmiz və sürətlə buxarlanan bir yaşıl su. Berqamot və qreypfrutun efirli, oksigenlə dolu şirəsi petitqranın acı, tünd yaşıl yarpaqlarına çırpılaraq fəzanı yarır. Lavandanın dondurucu, sabunlu səsi açılışı dərhal steril bir hala gətirir. Otaqda heç bir istilik və ya nektar yoxdur. Səhər şehi kimi deyil, dərini kəsən amansız bir soyuq külək kimidir.
Bənövşənin rəngsiz pudrası və zəncəfilin quru tozu bu buzlu suyun içində yuyulur, ancaq heç vaxt onu qızdıra bilmir. Adaçayının xam, otlu acılığı qardeniyanın şəffaf, toxunulmaz ləçəkləri ilə toqquşaraq kosmetik, ancaq çox sərin bir sürtünmə yaradır. Hava sərbəst hərəkət edir, məkan limitsiz dərəcədə işıqlıdır. Heç bir ağırlıq dərinin məsamələrinə hopmur.
Səndəl və qvayak ağacının yonqarları, vetiverin torpaqlı acılığı bu steril kompozisiyanı dibdən saxlayır. Müşk onu sadəcə qurudur. Yaşıl yarpaqların və sitrusun kəskinliyi uzun müddət havada asılı qalır. Zamanla rütubət yoxa çıxır. Dəridə yalnız quru lavandanın, təmiz ağacın və acı zəncəfilin boş xətləri qalır. Sonra heç bir iz qoymadan boşluğa uçur.
