Bu kompozisiya müasir arxitekturanı və ya şəffaf, kəskin xətlərlə kəsilmiş şüşə səthləri xatırladan həndəsi bir strukturla açılır. Onun proyeksiyasında qaranlıq künclər, ağır qatranlar və ya təbii qüsurlar yoxdur. Ümumi fon yüksək dərəcədə işıqlı, sərin və tamamilə təmiz bir aura yaradır. O, dərinin üzərində bərk, lakin ağırlıq yaratmayan, demək olar ki sintetik dərəcədə kusursuz bir qat kimi uzanır. Bu atmosfer dərindən təmizləyici, oksigenlə zəngin və hər şeyin tam aydın görüldüyü quru bir mühiti obyektiv şəkildə formalaşdırır.
İlk anlardan kəskin, sərin və az qala metal kimi parlayan bir təravət fəzanı dərhal kəsir. Bu mərhələ sitruslu və yarpaqlı elementlərin şaxtalı, reaktiv partlayışıdır. O, dərhal temperaturu aşağı salır və səthi steril dərəcədə təmizləyir. Səs uca, qrafik və son dərəcə itidir. Molekullar havada sərbəst və sürətlə hərəkət edərək ətrafda böyük bir həcm yaradır. İlkin təmas dərindən oyanış gətirir. Bu sərbəst hərəkət zehni dərhal işə salır, xarici mühitə olan reaksiyaları kəskinləşdirir və dərinin ətrafındakı havanı hiss ediləcək qədər sərinləşdirir.
Mərkəzi hissəyə doğru bu sürətli hərəkət aydın, lakin temperaturu artırmayan təmiz çiçək teksturası ilə qarşılaşır. Çiçək notları burada həcmli və ya kütləvi deyil; onlar sadəcə olaraq soyuq havanın içində üzən, nizamlı və şəffaf ştrixlərdir. Kompozisiyanın nüvəsindəki bu ləçəklər təbii və torpaqlı deyil, daha çox süzülmüş və texniki olaraq saflaşdırılmış səs verir. Keçid rəvan başlasa da, quru və işıqlı xarakterini itirmir. O, dərinin istiliyi ilə reaksiyaya girdikcə sadəcə olaraq nizamlı, hamar və az qala mineral bir aydınlıq qazanır.
Kompozisiyanın oturması ilə bünövrədəki quru, mineral və təmiz ağac elementləri ön plana keçir. Ağac notlarının xarakterik sərt, lakin cilalanmış fakturası müşkün şəffaf təmizliyi ilə harmoniya yaradır. Bu quruluş dumanlı və ya isti deyil, yalnız formanı dəstəkləyən sintetik və quru bir skelet rolunu oynayır. Baza mərhələsi çəki yaratmır, lakin kompozisiyanı dərinin üzərinə səssizcə bərkidir. Odunsu və təmiz notların yaratdığı bu fonda təravət yox olmur, o sadəcə quru, həndəsi və daimi bir izə çevrilir. Səth saatlarca kəskinliyini qoruyur.
Bu təcrübə təmiz səthlərin, süzülmüş güllərin və texniki ağacın bədəndəki obyektiv mövcudluğudur. O, emosional vəziyyətlərə xitab etmir, daxili bir intizar və ya yumşalma yaratmır. Əhval-ruhiyyə tamamilə ayıq, intizamlı və aydındır. Kompozisiya öz strukturunda sərtliyi və həndəsi nizamı qoruyur, lazımsız təbiiliyə yer qoymur. O, sadəcə sərin ağacın, kəskin yarpaqların və mineral müşkün dəri üzərindəki inamlı mövqeyidir. Heç bir fəlsəfi məna axtarmadan; hər şey toxunma dərəcəsində bərk, yüngül və steril bir aydınlıqla dərini izləyir.
