Boz, rəngsiz və dərindən şəffaf bir boşluq. Ambrettanın nəm, yüngülcə meyvəli lakin kosmetik pudrası çikunun naməlum, solğun şirəsi ilə toqquşur. Açılış nə tam su kimidir, nə də şirin; o, sanki susuz bir səhranın üstündə uçan quru bir küləkdir. Otaq geniş, işıqlı, lakin tamamilə rəngsizdir. Nəfəs yüngül, amma qurudur.
Bənövşənin tozlu, kosmetik acılığı və maqnoliyanın dolğun ağlığı bu boşluğun içində səssizcə əriyir. Çiçəklər burada nektar deyil, qurumuş və toza çevrilmiş kağız ləçəkləri xatırladır. Səndəl ağacının kremsi, yonulmuş kənarları fəzaya zəif bir istilik qatır. Heç bir səs-küy yoxdur. Kompozisiya dərindən aydın və məsafəlidir. Çiçək pudrası şəffaflığı biraz dumanlandırır, ancaq hava sərbəst hərəkət edir.
Boz ənbərin heyvani, duzlu kəskinliyi və sidr ağacının sərtliyi bu rəngsiz fəzanı yerə çəkir. Amma heç nə ağırlaşmır. Hər şey asılı qalmış və toxunulmaz bir quraqlıq içindədir. Zaman keçdikcə bənövşə tozu dəridə qalır, quru səndəl ağacı isə yavaş-yavaş sönür. Və sonra tamamilə yoxa çıxaraq boşluğa təslim olur.
